เกี่ยวกับผลกระทบของใยแก้วต่อร่างกายมนุษย์ สามารถกล่าวได้อย่างชัดเจนว่า อันตรายหลักคือการระคายเคืองทางกายภาพ มากกว่าความเป็นพิษทางเคมีหรือความเสี่ยงต่อการก่อมะเร็ง

จากการวิจัยทางพิษวิทยาและแนวทางสาธารณสุข สามารถมองประเด็นนี้ได้อย่างเป็นกลางจากมิติ ดังนี้:

ผลกระทบโดยตรงที่สุดของใยแก้วต่อร่างกายมนุษย์เกิดจากโครงสร้างทางกายภาพของมัน

• การสัมผัสผิวหนัง: ใยแก้วมีความเปราะและแตกหักได้ง่ายเป็นชิ้นเล็กระดับไมครอนที่ฝังตัวอยู่ในชั้นนอกของผิวหนัง ทำให้เกิดอาการ คัน แสบร้อน และผื่นแดงเสื้อแขนยาว ถุงมือ แว่นตา และหน้ากากกันฝุ่น (เช่น N95)

• การบาดเจ็บที่ดวงตา: นี่เป็นสถานการณ์ที่อันตรายที่สุด เมื่อเส้นใยที่แตกหักเข้าสู่ดวงตา อาจทำให้กระจกตาและเยื่อบุตาเป็นรอยขีดข่วน เนื่องจากเส้นใยมีความโปร่งใสและเรียบเนียน จึงยากมากที่จะกำจัดออก

• ซึ่งอาจนำไปสู่การอักเสบซ้ำๆการระคายเคืองทางเดินหายใจ

• 2. ร่างกายสามารถ "จัดการ" เส้นใยเหล่านี้ได้หรือไม่?การละลายในร่างกาย

• : การศึกษาแสดงให้เห็นว่า แม้ว่าเส้นใยจำนวนเล็กน้อยจะเข้าสู่ปอด ก็จะค่อยๆ ละลายในสภาพแวดล้อมที่เป็นด่างอ่อนๆ ของของเหลวในปอด และจะไม่คงอยู่ถาวรกลไกการกำจัด

3. คำแนะนำเชิงปฏิบัติ: การป้องกันสำคัญกว่าความกลัว

• ในฐานะที่เป็นวัสดุฉนวนที่ยอดเยี่ยม ใยแก้วจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในอุตสาหกรรมสมัยใหม่ แนวทางที่ถูกต้องไม่ใช่การ "หลีกเลี่ยงการใช้งาน" แต่เป็นการ "ใช้งานอย่างมีหลักการ":การป้องกันระหว่างการปฏิบัติงานเป็นสิ่งจำเป็น: เมื่อทำการตัด เจียระไน หรือติดตั้งวัสดุใยแก้ว ควรแน่ใจว่าได้สวม เสื้อแขนยาว ถุงมือ แว่นตา และหน้ากากกันฝุ่น (เช่น N95)

• .การปฐมพยาบาล: ในกรณีที่สัมผัสโดยไม่ตั้งใจ ห้ามเกา ล้างบริเวณที่สัมผัสเบาๆ ด้วย น้ำอุ่นและสบู่ หรือใช้ เทปกาว

ติดและดึงเส้นใยที่อยู่บนผิวออกซ้ำๆ หากเกิดการบาดเจ็บที่ดวงตา ให้ล้างด้วยน้ำสะอาดปริมาณมากทันทีและไปพบแพทย์สรุป